Het blog een nieuw leven inblazen na 2 jaar pauze

Al weer ruim twee jaar staat dit blog stil, hoogste tijd om het nieuw leven in te blazen. Gaan we doen!

Welkom thuis

Ik ben gisteren weer thuisgekomen, na drie weken wonen en werken op het Duitse platteland. Daar hoefden we onze woning niet eens af te sluiten. Hier bleken in onze straat de afgelopen week diverse fietsen , die allemaal op slot stonden, te zijn gestolen. Dat was inclusief een moederfiets met kinderzitje. Gelukkig stond die van mij er nog. Nu zit ik even in mijn studio aan het Akerkhof en daar stond mij voor de poort ook een verrassing te wachten: de wildeman, vorig jaar nog gerestaureerd en toen direct al gedeeltelijk vernield, lag in gruzelementen. dat lijkt wel het einde van een oud poortje uit 1683. Het leven in de stad is toch wel even iets anders dan dat op het platteland.

Timmel, auf Wiedersehen

Vanmiddag heben we de laatste film gemonteerd en de laatste aanpassingen gedaan. Verder was het de dag van de adminstratieve handelingen en het opruimen van ons onderkomen. Ik ben inmiddels alleen achtergebleven. Martin en William draaien morgen al weer een andere klus, Josy moet een NDR-uitzending voorbereiden. Henning komt morgen met een grote wagen om de montageset terug naar Oldenburg te brengen en ik schrijf nu in alle eenzaamheid mijn laatste blog. Het is mooi geweest, drie intensieve weken Timmel. Ik verheug me op Larja, Silke en Ole die me morgenochtend komen ophalen. Voor de laatste keer "Liebe Grüsse aus Timmel".

Afscheid

Gisteravond was het moment om afscheid te nemen van Timmel, van de mensen waarmee we drie weken lang hebben samengewerkt. We hadden ook nog een afsluitende scene nodig en aangezien al onze hoofdrolspelers voor een afscheidsborrel waren uitgenodigd, leek mij dit een mooi moment om deze scene te draaien. Het is ook heel erg goed gelukt, vandaag afgemonteerd. Maren, Jens en de pasgeboren Jesko vormen de rode draad door onze afleveringen en zij mochten in deze laatste opnames ook weer de hoofdrol vervullen.

Het werd een mooie avond met ook wel een beetje emotie. Iedereen was vol lof over onze aanwezigheid en wij konden ook niet anders dan iedereen heel hartelijk bedanken voor de medewerking. Brunhilde kwam nog met een zelfgebakken rozijnenbrood voor ons aanzetten, de burgemeester sprak lovende woorden. We zaten bij Wilfried in de tuin en toevallig was het ook nog de avond dat er een groep blazers repeteerde in de tuin. Dat doen ze één keer per jaar en die ene keer was toevallig gisteravond. Spontaan gingen Jens en Wilfried ook nog los alsof het om een battle ging en dat verhoogde de feestvreugde. Het bier en de "schnapps" vloeiden rijkelijk, de burgemeester gooide er een etentje tegenaan. Er werden lovende woorden gesproken: wij waren een vast onderdeel van Timmel geworden en men zou ons gaan missen. De omhelzingen waren stevig en er werd her en der een traantje weggepinkt. Timmel was een beetje van ons geworden en wij een beetje van Timmel. Maar het was ook tijd geworden om naar huis te gaan...

Een toespraak hoort er bij

Maren, Jens en Jesko

Een "battle"

De laatste loodjes

Het zit er bijna op. Vandaag moet ik administratieve klusjes doen, terwijl hiernaast de laatste films worden gemonteerd. De mensen van de eindmontage in Frankfurt moeten weten hoe onze afleveringen er uit zien, hoe lang alles is etc. We draaien nog twee dingen, waarvan er eentje nog gemonteerd moet worden, de andere is reserve. Vanavond nemen we alvast afscheid met een biertje van onze hoofdpersonen. Ik kreeg net het juiste idee voor onze slotscene. De beide andere dorpen eindigen met een groot dorpsfeest, daarom moesten wij iets anders verzinnen, waarin het liefst alle hoofpersonen weer opduiken. Die slotscene wordt dus onze afscheidsborrel! Daar komt iedereen, dus hoeven we niets meer te ensceneren. De eerste 20 minuten doet de camera mee, dan mengen wij ons onder het gepeupel. Grappig om te merken: de laatste dagen krijgen we steeds vaker te horen dat men het jammer vindt dat we weg gaan, dat men ons zal gaan missen. Men is er inmiddels aan gewend dat wij er zijn en dat is natuurlijk goed om te horen, dan hebben we wat dat betreft in ieder geval wel iets goed gedaan. Maar ik ben blij dat het er bijna opzit, hoe interessant het project ook is. Lekker terug naar Larja, Silke en Ole...

Martins verjaardag

FFN Beachparty

We hadden ook nog een verjaardag te vieren gisteren. Martin, ons manusje van alles (camera, geluid en montage) werd 31 jaar. Dus was er taart. We hadden het de nacht ervoor al een beetje gevierd met de FFN beachparty op het strand van Timmel (FFN is een commercieel radiostation dat hier behoorlijk populair is bij de jeugd, een soort 3FM). Kort na middernacht, toen Martin net jarig was geworden, viel de stroom uit. Dat was wel een grappige ervaring, plotseling nergens meer muziek en maar een paar lampen. Na een uur hebben wij het strand verlaten, het stroomprobleem is later naar het schijnt weer verholpen.

De hardlopende dominee

muziekfeest

Wilfried

Vandaag was eigenlijk een rustige dag. Onze afleveringen staan bijna volledig vast, op een tweetal opnames na is alles rond. Alles wat we nog draaien kan eventueel iets leuks opleveren, maar het hoeft niet meer. Daardoor stijgt de stemming en het levert ook nog leuke dingen op. We hadden vandaag afgesproken met de dominee die een paar keer in de week hardloopt met zijn dochter. Maar ja, hoe draai je dat. Ik wilde hem ook tijdens het lopen interviewen. Dat is eigenlijk de filmstijl die we willen, ook al lukt dat niet altijd. Als je dan met een auto naast hem gaat rijden, hoor je de motor van de auto. Toen viel me ineens in, dat bij het VVV-kantoor trapfietsen worden verhuurd, zo'n duo-zitter met nog een kinderzitje voorop. Die hebben we afgehaald en het werkte perfect. De dominee liep gelukkig niet al te hard en we konden perfect naast de twee lopers rijden, er voorbij en er achteraan rijden. Het was een tocht van 5,5 kilometer door het landschap rondom Timmel, dat we zo ook nog mooi konden laten zien. Maar het moet een grappig gezicht geweest zijn, want iedere passant moest erg lachen. Dit filmpje gaan we er nog in monteren, het wordt misschien wel ons pareltje.

Pastor Blume traint met dochter